Урок №47: Белые одежды великого множества людей из Откр.7:9,14


Это видео показывает Библейское значение белых одежд;  разъясняет, кто, когда и почему их наденет; а также — приводит три доказательства тому, что учение о великом множестве свидетелей Иеговы, переживших Армагеддон (Откр.7:9,10,14) — не соответствует Библии.

Текстовый вариант этого видео см. Урок №47

Урок №47: Белые одежды великого множества людей из Откр.7:9,14

Многие знают из Библии, что белое одеяние – это символ святости и вечной жизни (Иегова, Иисус и все святые ангелы в Библии представлены в белом одеянии). Значит, великое множество людей в белом из Откр.7:9,14 (ВМЛ) – тоже святые, поэтому они и будут жить вечно в мире Бога (Откр.7:9,14-17). Как свидетели Иеговы (сИ), мы научены, что ВМЛ – это сИ, пережившие Армагеддон. В связи с этим рисуется такая картина:

мы, сИ конца века сего, этим учением как бы заявляем, что все сИ – святы, как свят Иегова, Его Христос и ангелы (иначе сложно объяснить, почему сИ, одетые в белые одежды святости, переживут Армагеддон, а остальные – нет). Разумеется, открыто о святости сИ в ОСБ не пишут, но это — подразумевается, т.к. логически вытекает из значения белых одежд — символа святости и вечной жизни для тех, кто их носит (Откр. 19:7,8; 20:6).

Не будем сейчас говорить о пользе скромности и вреде присвоения себе статуса святых (Мтф.19:30. Лк.14:8; 18:10-14),  наша цель — проверить по Библии это учение. То, что сИ – это особый народ по ревности и старанию служить Иегове – в том сомнений нет. Вопрос лишь в белых одеждах ВМЛ: если узнать, в каком времени истории Земли ВМЛ будет одето в белое, то картина с ВМЛ прояснится чуть больше.

Разобьём эту тему на вопросы:
1) что означают «белые одежды»?
2) Кто, когда и почему оденется в белые одежды?
3) Почему Иисус, искупив людей, «продаёт» белые одежды, а не раздаёт их бесплатно? (Отк.3:18).
Отвечая на них, кратко напомним то, о чём мы уже знаем из Библии, и все фрагменты соединим в одно целое, а вывод «нарисуется» сам. Кому интересно – смотрите дальше.

 1) Что означают «белые одежды»?

Белые одежды в принципе (неважен фасон, длина и т.д.) — это символ духовного совершенства: праведности святых (духовной непорочности и нравственной чистоты, Откр.19:8). Поэтому и Сам Иегова, эталон духовного совершенства, и все верные Ему небесные духовные помощники предстают перед читателями Библии в белом одеянии (Дан.7:9; Откр.4:4; 15:6).

Между белым одеянием жителей небес и людей есть одно отличие: о людях в белом сказано, что они образно «отбелили» свои одежды кровью Агнца (верой в  искупление Христово, Откр.14:1,4; 7:9,13, 14).
А святые жители небес не нуждаются в искуплении: Иегова – чист и свят изначально (Лв.11:44), а Его верные ангелы  чисты, так как их Отец – Иегова (они не осквернены порочным происхождением Адама)

Дальше всё просто: так как Иегова и ангелы не носят буквальных одежд, описание ослепительной белизны их «одеяний» лишь помогает нам понять две вещи:
а) на фоне безупречности святой Личности Иеговы и духовного совершенства Его святых ангелов – люди, как потомки Адама, совсем «не на высоте»: их «одежды» испачканы грязным «пятном» греха (Иов 14:4; Рим.3:23). И б):

б) для того, чтобы мы могли жить с Богом вечно (как живут Его святые ангелы), нам тоже надо «одеться в белое» (стать духовно совершенными).

То есть, безупречность белых духовных «одежд» – это наш пропуск в вечное райское Царство Бога (на Земле или на небе, Мтф.5:5; Флп.3:20). И пока мы не достигнем духовного совершенства – белых одежд святости и вечной жизни нам не видать. Когда же мы его достигнем?

Узнаем из вопроса 2) Кто, когда и почему оденется в белые одежды?
Из видео 1.46 /урока №46 знаем, что в белое будут одеты потомки Адама, спасённые от века тления. Это – те, кто победят грех и так станут святыми, почему они и будут допущены в вечный рай, к древу жизни (Мтф.24:13; Откр.2:7; 3:5). Спасённых от века тления  будет две группы (1Кор.15:50; Рим.7:24; Откр.7 гл.), и грех они победят  в разное время истории человечества:

1я группа победителей греха — это 144000 (Откр.7:3,4; 14:1-5). Они победят грех уже в этом веке (при «испорченных» телах, Рим.7:24), поэтому первыми «наденут белое»: ещё до Армагеддона «невеста» Христа воскреснет и попадёт на небо, чтобы вступить в вечный союз с Иисусом Христом (Откр.3:5; 6:11; 19:7,8; 20:6; 1Фес.4:16,17). Белый «лён» их «одежд» будет так же безупречен, как и у других святых ангелов (Отк.19:8; 15:6).

Белые одежды из виссона (льна высшего качества) известны из В.З. (Моисей «срисовал» их с небесного образца для освящённых в земном храме Бога, Евр.8:4,5; Исх. 28:6-8; 30:22-32). Поэтому 144000 (и другие ангелы) тоже показаны в белом виссоне с золотистыми поясами. Хотя жители небес не носят буквальные одежды, этот образ святости служителей небесного храма Бога — на «земном языке» читателям Библии легче понять (Дан.10:5; 15:6; Отк.19:8; Откр. 20:6).

Так как остальные сИ и другие жители Земли не войдут в состав 144000 (первых победителей греха) – значит, в этом веке остальные сИ не «дотянут» до «белых одежд» святости и не смогут победить грех в той полноте, что необходима для вечной жизни (Иак.1:4, иначе и они оказались бы среди первенцев, Отк.14: 1,4,5). То есть, всем остальным жителям этого века, кроме 144000, белые одежды не положены до тех пор, пока и они не станут святыми.

Это – первый «камень» в учение о том, что ВМЛ в белом – это святые сИ этого века: всех, кто в этом веке действительно станет святым, заберут на небо. Так их наградят за первенство в победе над грехом (1Фес.4:16;17; Откр.3:5; 11:12; 14:1,4,5). Они – первый плод святости, «выросший» на Земле от посеянного Иисусом слова Иеговы (1Пет.1:23; 1Ин.3:9). Остальные сИ в этом веке святыми не станут.

И, как следствие, никто, кроме 144000, в этом веке не будет достоин белых одежд святости, чтобы пережить им Армагеддон. Именно поэтому сИ, живущие перед Армагеддоном, отвергнут 2х последних пророков Бога (Откр.11:3-10, стали бы святыми – не отвергли бы). А те, кто раскается от чуда их ухода на небо — умрут до Армагеддона (Иегова избавит их от этого зла, Отк.11:13; 14:1;13; Ис.57:1,2, см. видео 1.21 «один берётся, другой оставится»).

В итоге, Армагеддон встретят только «козлы» — хулители Иеговы, а они точно в белое одеты не будут (Мтф.25:41,46; Откр.16:9,21; 19:13-21). Согласно Библии, все люди Земли, кроме 144000, кто не смог или не имел возможности дотянуть до совершенства Иисуса Христа в этом веке (сИ – в том числе), смогут это сделать во время правления Иисуса Христа и 144000 первых победителей греха (Откр.5:9,10; 20:6).
Как это будет происходить?

После того, как дьявол будет скован на 1000чу лет, начнётся эра нетления, Миллениум (Откр.20:1,2; Ис.65:21-25; 1Кор.15:42). Все, кого Иисус пробудит от смертного сна и вызовет из могил на Землю в новых нетленных телах, смогут побеждать остатки личных проблемных качеств, продвигаясь к духовному совершенству с помощью небесного правительства (Ин.5:28,2; Де.24:15; Евр.11:40).

В 1000летии нетления люди не будут стареть, но не все живущие там смогут победить грех: по ходу 1000летия будут те, кто умрёт за свои грехи навсегда (плохое наследие Адама уже не будет оправданием для них; Ис.65:20). А кто-то пойдёт за дьяволом даже после 1000чи лет (в последнем испытании, Откр.20:7-10). Поэтому, кто из жителей Земли победит грех, а кто нет – выяснится только после 1000чи лет (в последнем испытании дьяволом).

Это – 2й «камень» в учение о святости сИ перед Армагеддоном: все сИ, кроме 144000, будут жителями Земли. А кто из живущих на Земле в тысячелетии Христа станет святым и будет достоин белой одежды — выяснится не перед Армагеддоном, а лишь после 1000лет: пока не пройдено последнее испытание дьяволом, никто из жителей Земли не может о себе говорить, что он — свят и победил грех (Откр.21:3,4,7).

Итак, 2я группа святых обнаружится после 1000 лет на Земле. Это и есть ВМЛ в белом: они искуплены Христом (как и 144000, Отк.14:1,4; 7:14); они тоже смогли победить грех (что выявилось в скорби последнего испытания после 1000 лет). Потому и они стали святыми (Отк.20:8); и их одежды тоже стали белыми; и отныне они никогда больше не увидят смерти (Отк.2:7; 3:5; 7:9;14-17; 21:3,4,7; в 1000летии они её видели, Ис.65:20).

Так исполнится предсказание о том, что Иисус после тысячи лет правления передаст Иегове  жителей Земли, достигших духовного совершенства и потому — одетых в белые одежды вечной святости (Кор.15:24,25,28; Откр.7:9; 14-17; 21:3,4,7). С той поры воля в вечном Царстве Иеговы будет исполняться на Земле так же, как она исполняется на небе, чего ожидают все христиане (Мтф. 6:10; 2Пет.3:13).

Следует помнить: сами по себе искупление Христа и служение Иегове в среде Его народа – никого не делают святыми и пригодными для вечности. Этот факт доказан смертностью христиан (Рим.6:23а; 7:24).

Все приходят к Богу из мира, поэтому сильно испорчены грехом, из-за этого достичь святости нелегко. Не только «пятно» греха Адама, но и все личные «пятна» христиан (несовершенство) «жалят» их смертью в этом веке (Иак.1:14; Евр.9:27 1Кор.15:56).

Поэтому даже искупление Христа и служение Иегове не может в этом веке автоматом «одеть нас в белое» (остановить старение и смерть, см. видео 1.19 о царстве смерти после выкупа). Ясно и то, что «одеваться в белое» верующие будут не в буквальном смысле: образ белых одежд лишь отражает намерение Бога дать вечную жизнь всем победителям греха, вернув им райский «дом» на небе или на Земле (Откр. 2:7; 3:5).

Однако, одним лишь намерением Бога — люди в рай не попадут: на «белые одежды» они должны «заработать» и сами. Поэтому Иисус Христос, кому Иегова доверил «врата в рай» (Ин.5:22), не раздаёт «белые одежды» всем подряд, направо и налево. А «продаёт» их  (Откр.3:18), иногда отказывая в этом – даже искупленным членам своего собрания (Откр.3:18).

Так мы подошли к вопросу 3) Почему Иисус «продаёт» белые одежды искупленным, а не раздаёт их бесплатно? (Отк.3:18). Иисус Христос, искупив нас, лишь «убелил» наши одежды.
А «отстирывать» их до безупречности — мы должны сами (Откр.14:9;14). Если бы не жертва Христа, мы оставались бы нечистыми, от кого Бог далёк, и не смогли бы приближаться к Иегове в поклонении Ему (Иов.14:4; Прит.15:29; Рим. 3:23).

Но под покровом праведности Христа на «одежде» христиан не видно «пятен греха»: в этом веке Иисус словно прикрывает нашу греховность своим «белым плащом» (праведным телом), поэтому Иегова видит нас чистыми (оправданными, Рим.3:23-25).
Так жертва/кровь Христа «убеляет» наши «одежды», поэтому все мы можем «устроиться на работу»к Иегове и трудиться в интересах Его Царства (поклоняться Ему, 1Ин.1:7; 1Кор.3:8).

Однако, как помним, для того, чтобы спастись из века тления и обрести жизнь вечную в вечном мире Иеговы – всем христианам следует не только «прикрыться» покровом святой жертвы Иисуса Христа («подбелить» одежды его кровью). Но и – самим победить грех («отстирать» свои «одежды» до безупречности святых служителей Иеговы, Отк.3:5; 7:13,14).

Стремление к совершенству, борьба с грехом и духовный рост под «покровом» святой жертвы Иисуса Христа (в его собрании, Кол.1:24) – это и есть процесс «зарабатывания» на «белые одежды», на «пропуск» в будущий вечный Божий рай (Марк 10:29, 30). Каждый христианин должен добиваться своего спасения пред Иеговой — со страхом и трепетом (Флп.2:12). Иначе Иисус «не продаст» нам белые одежды.

Именно поэтому ап. Павел, например, искупленный Христом и убеливший свои «одежды» его кровью, не считал, что этого для спасения достаточно. Он разъяснял, что Христос лишь помог нам стартовать в «беге за спасение и обретение вечной жизни». Но, чтобы победить в этом «забеге» и достичь спасения в мире Иеговы, нужно ежедневно бороться с грехом — до полной победы над ним (1Кор.7:23; 9:22-27).

Вот почему победителей греха в этом веке будет мало: всего 144000. Это те, кто, подобно ап. Павлу, целиком и полностью погрузились лишь в служение Иегове. Ни к чему из земных радостей (комфорту, материальным благам, славе, почёту, личному счастью и т.д.) – они не стремились, и ни за что из земного – не держались. Потому Иисус и «продал» им белые одежды (они смогли подняться выше земных страстей и победить грех ещё в этом веке).

То есть, образный процесс «продажи белых одежд» — это процесс оценки жизни каждого христианина и вынесение решения по поводу того, чего окажется достоин христианин с точки зрения «оценщика» (судьи). Либо его причислят к меньшим братьям Христа («выдадут белые одежды» 144000), либо -к «овцам» (воскресят и дадут шанс победить грех в Миллениуме), либо — к «козлам» (в Миллениум они не попадут, Мтф.25:31-46).

Поэтому белые одежды «получают» образно:
к моменту смерти каждого христианина, живущего в этом веке, Вышние судьи уже знают, к какой категории человечества его причислить: к 144000, «овцам»(будущим жителям 1000летия) или «козлам».

А кто присуждает белые одежды сам себе и в этом веке, тот может сильно ошибиться (первые могут оказаться последними и наоборот, Мтф.19:30; 7:21-23)

Итого по материалу видео о белых одеждах:
«белые одежды» – это символ спасения и тот «пропуск» в вечное Царство Бога на небе или на Земле, который Иисус образно «продаст» лишь победителям греха: в этом веке будет «продано» лишь 144000 белых одежд, а после 1000лет Миллениума «белые одежды будут проданы»и великому множеству людей (Откр.3:5; 7:9,14-17; 14:1; 20:6; 21:3,4).

Чтобы «купить» у Иисуса белые одежды, придётся хорошо потрудиться: «заработать» на них можно только упорной борьбой с грехом, праведными поступками и верностью Иегове в скорбях всех вообще испытаний (после тысячи лет Миллениума – в том числе, Деян.14:22; Откр.20:4; 7:14). Иного способа достичь духовного совершенства – нет.

К сказанному выше добавим и третий «камень»:
по Откр.7:9 — людей в белом будет несчётное количество, чего не скажешь о 8-9 млн. сИ, живущих перед Армагеддоном (даже если их всех считать святыми). Этот аргумент — также против учения о том, что ВМЛ в белом – это святые сИ, пережившие Армагеддон.
Лишь о спасённых после 1000 лет можно будет сказать, что это – несчётное множество миллиардов людей (ведь они будут набраны из всех, кто жил на Земле — от детей Адама и до Армагеддона).

 

 

Մտթ.24:40.մեկը կվերցվի, իսկ մյուսը կթողնվի: Ինչպե՞ս:

Текст на армянском языке к   видео 1.21 «Мтф.24:40: один берётся, другой оставляется. Как это?»
Это видео на армянском — см. видео 7.3

              Աստվածաշնչի ուսումնասիրություն:
Նոր Կտակարան:

       Մեկը վերցվում է, մյուսը թողնվում՝ ինչպե՞ս
                                      հասկանալ:
                    Ուսումնասիրենք միասին:
      Պատասխանների արկղ — բոլորի համար:

Աստվածաշնչից հայտնի է, որ երբ Հիսուսը երկինք վերցնի իր 144000 իշխանակիցներին (Մտ.24:29-31)` երկրի վրա մնացածների հետ տեղի կունենա հետեվյալը. այն գիշեր երկու հոգի կլինեն մի անկողնում, մեկը կվերցվի, իսկ մյուսը կթողնվի, երկու կին միասին աղալիս կլինեն՝ մեկը կվերցվի, մյուսը կթողնվի (Ղուկ.17:34,35):

Հարց է ծագում. ի՞նչ են նշանակում <<մեկը կվերցվի, իսկ մյուսը կթողնվի>> Հիսուս Քրիստոսի այս խոսքերը: Ո՞վ եվ ո՞ւր կվերցվի, իսկ ո՞վ եվ որտե՞ղ կթողնվի:
Պատասխանների համար — դիմենք Աստվածաշնչին:

Հիշեցնենք, որ նույն գործն անող մարդկանց տարբեր զատումների գործընթացը (աղացողների եվ գիշերը հանգստացողների համար), կսկսվի Քրիստոսի 2-րդ գալստի եվ 144000 երկնայինների հավաքից հետո: Երկրի վրա այդ ժամանակամիջոցում կմնա մնացյալ ողջ մարդկությունը՝ թե Աստծու ժողովրդից, թե աշխարհից: Իսկ երկնքում կսկսեն պատրաստվել Արմագեդոնի անցկացմանը (Մտթ.24:29-31; 1Թես.4:16,17; Հայտ.11:15-18):

<<Մեկը վերցվելու, իսկ մյուսը թողնվելու>> այս միջոցառմանը կբախվեն երկրի այդ ժամանակի բոլոր բնակիչները. աշխարհիկ մարդիկ, Եհովայի ժողովուրդը եվ բոլոր մյուս կրոնների հավատացյալները՝ ցանկացած տարիքի եվ սեռի: Ի դեպ, կարող է լինել այնպես, որ ովքեր իրենց մասին մտածում են, թե արդար են — Աստծու աչքին այդպիսին չլինեն: Եվ ընդհակառակը (Ղուկ.18:10-14; Հռոմ.2:21):

Այն բանից հետո երբ Երկրի վրա չի մնա Եհովայի եվ ոչ մի օծյալ՝ կսկսվեն այնպիսի դժվարին ժամանակներ, որ, ովքեր մինչեվ մահ հավատարիմ մնան Եհովային՝ մեծ օրհնություն կստանան. նրանք կունենան նոր աշխարհում վերակենդանանալու անսասանելի երաշխիքը (Հայտ.14:13): Ինչը չի կարելի ասել մնացածի մասին, ովքեր կթողնվեն Արմագեդոնի համար եվ կոչնչացվեն հավիտյան (Մտթ.25:41-46):

Այժմ առավել դյուրին է հասկանալ <<մեկը կվերցվի, մյուսը կթողնվի>> խոսքերը. այդ ժամանակաշրջանում երկու միանման գործող անձանցից մեկը Աստծուց կարող է վերցվել նոր աշխարհի, իսկ մյուսը թողնվել Արմագեդոնի՝ հավիտենական ոչնչացման համար: Թողնվածները՝ հասկանալի է՝ կշարունակեն ապրել այնպես, ինչպես ապրում էին (Ղուկ.17:26-30): Բայց հարց է ծագում՝ իսկ ո՞ւր կվերցվեն նոր աշխարհի համար ընտրվածները:

Ինչ-որ մեկը կարող է մտածել. <<վերցվել>> նշանակում է <<թաքցվել ինչ-որ մի մեկուսարանում>> եվ այդպես վերապրել Արմագեդոնը: Սակայն ի՞նչ է <<վերցվել>>-ի նշանակության մասին ասում Աստվածաշունչը: Միտքն են գալիս Ենոքի մասին ասված խոսքերը Ծննդ.5:24-ից. Ենոքը Աստծու հետ քայլեց, եվ չէր գտնվում, քանզի Աստված վերցրեց նրան: Պարզենք՝ ինչպե՞ս Աստված վերցրեց Ենոքին եվ ինչո՞ւ:

Ենոքը, թեպետ ապրում էր սովորական կյանքով, ուներ ընտանիք եվ երեխաներ, սակայն ի տարբերություն իր նախածնողներ Ադամի ու Եվայի՝ կյանքում ընտրել էր Աստծու ուղին: Նա Աստծու խոսքով մերկացնում էր անարդարներին եվ անհաշտ էր չարության հետ: Նա շատ էր տառապում. արատավորությունը տիրել էր Ադամի սերունդներին, եվ Ենոքը միայնակ էր Աստծու արդարատենչության իր ձգտումներում:

Աստված Ենոքին ազատեց չարիքից, <<սպիտակ ագռավի>> կյանքի այդ վիճակից, ով դատապարտված էր միայնության այն ժամանակի հաշվարկով՝ դեռ վաղ տարիքից (Ծննդ.5:23, եթե այսօր համարենք միջին տարիքը 80, ապա Ենոքը մահացավ 28 տարեկանում): Որտե՞ղ էր Ենոքը, եթե Աստված վերցրել էր նրան: Արդյո՞ք նա մի ստորգետնյա մեկուսարանում էր հայտնվել: Կամ գուցե երկի՞նք էր վերացել (ինչպես կարծում են ոմանք):

Աստվածաշնչում Ենոքը հիշատակվում է մնացած բոլոր հավատավորների շարքում, ովքեր մահացել, բայց չէին ստացել խոստացված բաները, Եբր.11:5-13. Հավատով Ենոքը…, Նոյը…, Աբրահամը… եվ Սառան (ինչ-որ բան գործեցին), բայց բոլորը մեռան հավատի մեջ՝ չստանալով խոստացվածը, այլ հեռվից միայն տեսան…

Ենոքին, օրինակ, խոստացված էր տեսնելու դատաստանի գործադրումը անմաքուրների վրա (Հուդա 14,15), ինչին նա չհասավ: Ենոքը մահ չճաշակեց. նա մահացավ այնքան անսպասելի, որ չտեսավ ծերության պրոցեսը եվ բուն մահը (Եբր.11:5): Աստված փոխադրեց նրան ինչ-որ տեղ, բայց ո՞ւր: Երկինք նա չէր փոխադրվել: Ինչո՞ւ ենք այսպես կարծում:

Հիսուս Քրիստոսը մինչ մարդու կերպարանքով երկիր գալը՝ երկնքում Հոր հետ էր (Հովհ.6:38,62): Նշանակում է նա ճշգրիտ գիտեր, որ Եհովայի երկրային հավատարիմ ծառաներից ոչ ոք, համենայնդեպս մինչեվ մ.թ.1-ին դարը, երկնքում չէր հայտնվել (մինչ նրա երկիր գալը): Հիսուս Քրիստոսը հայտարարեց, որ բացի իրենից՝ մարդկանցից ոչ ոք երկինք չի բարձրացել (ոչ կենդանի եղողներից, ոչ էլ մահացածներից, Հովհ.3:13):

Բացի այդ, մարդու մարմինը նախատեսված չէ երկնային կյանքի համար (1Կորն.15:50, Սաղ.115:16): Նրա համար ստեղծված է երկիրը (Ես.45:18): Իսկ մարմինների վերափոխումը ապականությունից անապականություն՝ երկնայինի համար — ասված է միայն մինչ Քրիստոսի երկրորդ գալուստը ապրող իշխանակիցների համար (միայն 144000-ը կվերափոխվեն 7-րդ փողի ժամանակ և կստանան երկնային մարմիններ, 1Կորն.15:51,52; 1Թես. 4:15-17; Հայտ.11:15): Ենոքը նրանց խմբի մեջ չէ:

Այսպիսով, Աստվածաշունչը որևէ հիմք չի տալիս, թե հնում մահացածներից ինչ-որ մեկը տեղափոխվել է երկինք: Ի՞նչ են այդ դեպքում նշանակում. <<Աստված վերցրեց Ենոքին>> եվ <<Ենոքը փոխադրվեցավ>>:

Տեսնենք ի՞նչ է գրում, օրինակ, Եսայիան արդարների մահվան մասին (նշված են Ստրոնգի համարները). Արդարը մեռնում է եվ ոչ ոք դա սրտին մոտ չի ընդունում, արժանավոր մարդիկ վերցվում են 0622 (երկրից) եվ ոչ ոք չի հասկանում, որ արդարը խլվում է 0622 չարիքից: Նա մտնում է խաղաղության մեջ. ուղիղ ճամփով գնացողները հանգիստ են գտնում իրենց հանգչարաններում (Ես.57:1,2):

Արդարը մեռնում է եվ հանգիստ գտնում (,,հանգուցյալ,, արտահայտությունը պատահական չէ): Աստված ՄԱՀՈՎ վերցնում է արդարին իրերի այս համակարգի չարիքից, այլ ոչ թե նրան երկինք է տանում Իր մոտ, ինչպես որ ոմանք են համարում: Արդարները հանգիստ են գտնում իրենց հանգչարաններում՝ գերեզմանի մեջ՝ սպասելով հարությանը, քանզի արդարների եվ անարդարների հարություն է լինելու (Գործ. 24:15):

Տեսնենք նաև <<վերցվում են>> խոսքի նշանակությունը ըստ Ստրոնգի 0622 ինդեքսի.
ա) 1 ընդունել, 2 իր մոտ վերցնել, 3 հանել, վերցնել,
4 կործանել, ավերել, 5 հավաքել (իր մոտ):
բ) վերցված դառնալ, անհետանալ:

Այսինքն, արդարը վերցվում է երկրի արատավորների միջից. Աստված՝ մահվան օգնությամբ՝ արդարին վերցնում է չարիքի երախից եվ նա անհետանում է ապրողների միջավայրից ու փոխադրվում գերեզման՝ լավագույն ժամանակի սպասման ակնկալիքով:

Սա հենց այն է, ինչը եվ խնդրեց Հոբը. Օ՜, եթե միայն գերեզմանում ինձ ծածկեիր, մինչեվ քո բարկության անցնելը ինձ թաքցնեիր, ինձ համար ժամանակ սահմանեիր ու հետո հիշեիր ինձ (հանեիր գերեզմանից բարկությանդ անցնելուց հետո, Հոբ 14:13): Նույն բանը ասված է եվ Հայտ.14:13-ում: (Եհովայի բարկության ժամին գերեզմանում գտնվողները երջանիկ են, քան այդ պահին կենդանի եղողները):

Նմանատիպ մի պատկեր է նաև այն, ինչ կատարվեց Ենոքի հետ. Եվ Ենոքը Աստծու հետ քայլեց, եվ չէր գտնվում, քանզի Աստված վերցրեց 03947 նրան (Ծննդ.5:24): <<Վերցրեց>> խոսքի նշանակությունը 03947
1.
հափշտակել,
2. խլել, տիրել, գրոհով գրավել:

Այսինքն, Ենոքը, ինչպես եվ ցանկացած արդար, որին Աստված որոշել է փրկել երկրի վրա ապրողների միջավայրից եվ վերցնել չարիքի առաջից՝ հանգչեց մահվան մեջ եվ փոխադրվեց գերեզման՝ լավագույն հարության ակնկալիքով, ինչպես որ հավատում փորձված բոլոր Եհովայի հավատարիմ ծառաները, ովքեր մահացել են Եհովայի աշխարհին՝ լավագույն աշխարհին՝ հասնելու տենչանքով (Եբր.11:39,40):

Որոշել, թե ո՞ւր էր անհետացել Ենոքը կամ որևէ այլ մեկը՝ իրականում այնքան էլ բարդ չէ, եթե նկատի ենք առնում Աստվածաշնչի հետեվյալ սկզբունքը. Ադամի բոլոր սերունդները, մեղքի պատճառով, այս համակարգում ստիպված են լինելու մեռնել (Հռոմ.5:12; Եբր.9:27): Հարություն առնելը` մահից հետո` ըստ Աստծու որդու ձայնի — մարդկության միակ հույսն է (Հովհ.5:28,29):

Իսկ հիմա վերադառնանք այս տեսահոլովակի հարցին՝ հիշելով այն մասին, որ 144000-ի երկինք առնվելուց հետո — երկրում մնացածների համար կսկսվի այս գործընթացը՝ նկարագրված Ղուկ.17:34,35-ում. այն գիշեր երկու հոգի կլինեն մի անկողնում, մեկը կվերցվի, իսկ մյուսը կթողնվի, երկու կին միասին աղալիս կլինեն՝ մեկը կվերցվի, մյուսը կթողնվի:

Երկիրը նախապատրաստելով Արմագեդոնին՝ Եհովան հաշվի կառնի կտրուկ վատթարացող իրավիճակը, որ կառաջանա երկրում: Որպեսզի Իրեն հավատարիմ մարդկանց պահպանի չարիքից եվ Արմագեդոնից՝ Նա կարող է ընդհատել վերջիններիս կյանքը Իր ուղղակի միջամտությամբ:

<<Երջանիկ են Տերում մեռնողները>> խոսքերը, երբ երկրի վրա այլեվս չի լինի Եհովայի եվ ոչ մի օծյալ՝ հենց այդ ետժամանակաշրջանին են վերաբերում (Հայտ.14:13). անիմաստ կլինի երկարաձգել Արմագեդոնի նախապատրաստության տեվողությունը՝ սպասելով Աստծու հավատարիմ երկրային ծառաների բնական կամ բռնի մահին:

Նրանք ովքեր <<կվերցվեն>> — կվերցվեն Աստծուց ճիշտ այնպես, ինչպես Աստծուց վերցվեց Ենոքը. կլինի հանկարծահաս մահ եվ փոխադրում՝ հողի հանգիստը (բացի նրանցից, ովքեր մինչ այդ կհասցնեն Տերում մեռնել՝ առանց Աստծու միջամտության):
Արդարը մեռնում է… արդարը (հափշտակվում է) չարի երախից. ուղիղ ճամփով ընթացողները հանգստանում են իրենց հանգչարաններում (Ես.57:1,2):

Ինչպե՞ս պիտի կատարվի այս ընտրությունը եվ ինչի՞ հիման վրա մեկը պիտի <<վերցվի>> Աստծուց՝ հողի հանգստի համար (Ես.26:20), իսկ մյուսը թողնվի՝ ապրելու մինչեվ Արմագեդոն (ընտրությունը երկրում մնացածների, այդ թվում եվ Աստծու ժողովրդի համար — խիստ է լինելու. մեկը պիտանի է համարվելու Աստծուն, մյուսը՝ ոչ): Թեպետ արտաքինից երկուսն էլ կարող են բացարձակապես միանման թվալ եվ կատարել նույն գործը՝ ներքուստ, այդ ամենով հանդերձ, նրանք կարող են շատ տարբեր լինել:

Աստված ոչ միայն երեվացող գործունեությամբ է դատելու եվ վերցնելու ընտրյալներին երկնքի կամ երկրի համար, այլ նաև ներքին էության գործոններից ելնելով… Եհովային հետաքրքրում է միայն արդար սիրտը, այլ ոչ թե առերեվույթ գործունեությունը, այդ պատճառով էլ նման առանձնացում է լինելու (1Սամ.16:7; Մտթ.7:21-23):

ինչպե՞ս սա հասկանալ: Օրինակ, երկուսն անցնում են գործարանի անցակետով եվ ոչինչ թաքցրած չեն տանում՝ երկուսն էլ միաչափ արդար են երեվում: Բայց մեկը ոչինչ չի գողացել, քանզի դա սկզբունքորեն դուր չի գալիս նրան: Իսկ մյուսը չի գողացել, որովհետեվ վախենում է պահակախմբից եվ բանտ ընկնելուց:

Եթե մա՛րդը դատի այս իրադրությունը, ապա երկուսն էլ արդար կհամարվեն: Իսկ եթե Եհովան, ապա մեկը կվերցվի նոր աշխարհի համար (նա, ով սրտում գող չէ), իսկ մյուսը կթողնվի Արմագեդոնի համար (նա, ով թվացյալ գող չէ): Մոտավորապես այսպես:

Ուրեմն, Հիսուս Քրիստոսի այս խոսքերը Ղուկ.17:34,35-ից, թե այն գիշեր երկու հոգի կլինեն մի անկողնում, մեկը կվերցվի, իսկ մյուսը կթողնվի, երկու կին միասին աղալիս կլինեն՝ մեկը կվերցվի, մյուսը կթողնվի՝ նշանակում են, որ 144000-ի երկինք առնվելուց հետո՝ Երկրի վրա մնացած մարդկության միջից կշարունակվի <<ընտրությունը>>՝ նոր աշխարհի համար: Ով պիտանի է՝ Եհովան նրան կմեռցնի, ինչպես Ենոքին եվ կթաքցնի հողի հանգստում: Մնացյալին կթողնի Արմագեդոնի համար:

Այդ պրոցեսն է ցույց տալիս նաև ոչխարների եվ այծերի զատման առակը՝ աշխարհի ավարտին (Մտթ.25:31-46): Ովքեր որ կթողնվեն Արմագեդոնի համար՝ կդասվեն հոգեվոր <<այծերին>>, որոնք ընդդիմանում են Եհովայի կամքին: Թե ինչպե՞ս նրանցից չլինել՝ Հիսուսը բացատրեց առակում (կարելի է կարդալ մեր կայքում (ռուս.)՝ Նոր Կտակարանի վերլուծականում):

<<Պատասխանների արկղ>> Եհովայի Վկաների կայք Ուկրաինայից:

Մեր հասցեն՝ givianswers@gmail.com