«Предания» человеческие — опасно для жизни!

Сокращения: сИ — свидетель Иеговы:
РС — руководящий Совет;
ОСБ — Общество Сторожевой Башни.

В видео 2.18 упомянули о том, какую злую шутку могут сыграть с народом Иеговы человеческие заповеди, если прилепиться к ним больше, чем к слову Творца. Зачем нам нужны человеческие учения и традиции? И где та грань, за которой они начинают приносить больше вреда, чем пользы? (как, например, сейчас в России, в условиях запрета ОСБ).  Ответим, изучив образы древности (1Кор.10:11).

Начнём с 1) Зачем народу Иеговы (сИ) — человеческие учения и традиции? Библия – сложная книга, без поясняющих учений не так-то легко увидеть в ней, чему учит и что от нас ожидает Иегова. А традиции (духовный распорядок) отражают систему ценностей сИ и помогают вести упорядоченную богобоязненную жизнь (1Кор.14:40). И всё хорошо, если при этом- неукоснительно соблюдается одно условие:

у слова Бога должен быть неоспоримый приоритет (Де.20:32; Евр.4:12). А толкования учителей (далее- «предания старцев» по Мтф.15:2) – это лишь помощь в понимании слова Бога. Они – как ходунки для малыша: помогают не падать, пока не окрепнут ножки, и «малыш»-сИ сам не начнёт «ходить» с Библией путём Христа, принимая решения – с учётом того, что от него ожидает Иегова.

Но что показывает история народа Иеговы? Вместо того, чтобы играть вторую роль,»предания старцев» чудным образом всегда пробирались на первое место в жизни народа Иеговы и подменяли собою слово Бога. Кратко проследим, как происходило это «чудо» подмены духовных ценностей и победы слова человека над словом Иеговы – в истории сИ древности (см. также видео 1.36).

Сначала слово Бога открылось народу Иеговы древности – всего в 10ти заповедях (Исх.31:18). На плечи Моисея легла сложная задача: из Египта вышло около 1 млн. человек (600 тыс. мужчин с семьями, Исх.12:37). Как всего 10тью заповедями объяснить этому миллиону — подробности образа их дальнейшей жизни и организовать поклонение Иегове?!

Иегова, как никто другой понимал, что народ, вышедший из Египта, нуждается в подробном руководстве для новой святой жизни. Поэтому Он разложил по пунктам, как на практике выглядят Его 10 заповедей  – для огромного количества очень разных жизненных ситуаций. Так Израиль получил Закон Бога (Пятикнижие Моисея, Втор.31:9,12,24, в него вошли 5 первых книг известной нам Библии).

Чтение слова Бога (5ти книг Моисея) сопровождалось толкованием: это помогало людям лучше усваивать, что Бог говорит им, и как Ему служить (Неем.8:8). Позже (плен Вавилона и после) толкования стали записывать, включая в них полюбившиеся традиции и учения именитых учителей. Так к слову Бога приложился и сборник тех самых «преданий старцев» (Мтф.15:2, заповедей человеческих — Талмуд).

Постепенно пояснения учителей так тесно сплетались со словом Бога и «налипали» на него, что всё труднее было понимать где -слово Бога, а где — слова «старцев» (Ис.28:13). В итоге, к 1 в. н.э. (как и перед пленом Вавилона) человеческие  учения вышли на 1 место: исполняющий их считался исполнителем воли Бога иправедником. А кто не исполнял их (или исполнял не всё) считался грешником (Мрк 2:16; Ин.9:24).

То же самое — и у современных сИ: сначала Ч. Рассел изучал Библию (конец 19 в., восстановление поклонения Иегове, Мих.4:1,2). Со временем появились записи пояснений к Библии в виде учений (это облегчало понимание слова Бога) и записи традиций народа Иеговы (распорядок дисциплины проведения встреч, служения и т.д.), что было естественно для растущего международного братства сИ (1Кор.14:33, 40).

Позже человеческие труды оформились в «Талмуды» современности (публикации и инструкции О.С.Б.). Слово человека в них тоже тесно сплетено со словом Иеговы. Поэтому сегодня – всё, как и в 1 в. н.э.: «предания ОСБ» вышли на 1е место; кто исполняет их — считается у сИ исполнителем воли Бога и праведником. А кто не исполняет (или исполняет не всё) – считается грешником. Здесь сделаем оговорку:

в том, чтобы выстроить систему ценностей народа Иеговы и оформить их «преданиями ОСБ», что помогает лучше понимать Библию и жить по полезному духовному распорядку – нет ничего плохого. Эти «ходунки», бесспорно, приносят огромную пользу всем, кто учится «ходить» по Библии и путём Иисуса Христа (вести праведный образ жизни и изучать Библию). А учимся мы все..

Но! Так как правители народа Иеговы этого века — несовершенны, в какой-то момент следовать их указаниям может быть опасно — как для духовного развития, так и – для жизни (можно и до греха дойти, слушая их, 1Цар.22:16-18, Мтф.27:20; см видео 2.13). Где же та грань, за которой опираться на «ходунки» человеческих заповедей и традиций – становится опасно? Узнаем из ответа на вопрос 2):

2) где та грань, за которой «предания старцев» человеческих перестают приносить пользу?
Вернёмся к примеру с ходунками: когда ходунки становятся опасными для ребёнка? В двух случаях:
а) когда в них что-то ломается и
б) если ходить в них больше положенного срока: ведь ясно, что 10тилетнему мальчику ходунки будут мешать ходить, а не помогать

Так и «предания старцев»: рассмотрим, что будет с народом Иеговы, если
а) «ходунки преданий старцев» сломаются? (см. видео 2.13) и б) если на них опираться пожизненно?
Начнём с а): если они «сломаются» (исказят слово Бога),  то причинят огромный ущерб тем, кто опирается на «предания старцев» и ставит их выше слова Бога. Посмотрим на этот ущерб – в примере народа Иеговы 1 века н.э.:

когда «предания старцев сломались» (учителя сИ 1 века исказили слово Бога и обременили народ Его тяжёлой ношей, Мрк 7:6-12; Лк.11:46) – никто из народа не смел и подумать, что эти заповеди – НЕ от Иеговы. Так учителям было проще возвысить свою значимость, а народ – убедить в никчемности (учителя в подмене духовных ценностей – это всегда просвещённая элита, а народ в массе своей –никто, невежда, ничего не понимает в слове Бога, Ин.7:49; Мтф.23:13,14).

Поэтому никому из сИ 1 в.н.э. и в голову не могло прийти, что если не исполнять, например, «предания» о том, с какого пальца надо начинать мыть руки или, если пойти против запрета «старцев» — и в субботу помочь больному, то это – НЕ грех (Мтф.15:2; 12:12). Лишь Иисус открыл, что такие заповеди — это НЕ требования Иеговы, а издевательства пастырей над народом Бога («сломанные ходунки», Мрк 7 гл.; Мтф.23:4).

Сегодня тоже мало кому из сИ приходит в голову, что, например, заповедь — 2 встречи в неделю по 1,5 ч. с материалами ОСБ – это НЕ заповедь Иеговы; что требование вести пункты встреч в РФ по запретному ПНМ (когда есть разрешенные переводы Библии) – это НЕ заповеди Бога, а издевательство пастырей; что если в РФ сократят и видоизменят встречи – они НЕ согрешат против Бога (Евр.10:24,25).

А к чему приводят «сломанные ходунки» слова человеческого? В 1 в.н.э это привело к тому, что сИ неправильно сформировались: правители стали спесивы и жестоки; их помощники превратились в льстецов и человекоугодников (Мтф.9:13; Лк.18:10-13; Ин.7:49; 12:42,43). А народ отвык думать; был подавлен страхом, чувством вины и никчемности. В итоге, он помог своим вождям убить Христа (Мтф.27:20).

То же самое – и сегодня: кого формирует «сломанное» слово ОСБ, тот не формирует черты Христа и стремится к искажённым целям (см. видео 1.39 о хитростях ОСБ). А кто не может исполнять все предания ОСБ  – тем навязывают ложное чувство вины: такими проще управлять (якобы, они идут против Бога, хотя это — не так: Иисус исполнял не все предания «ОСБ» 1 века, но грешником он не был, Мтф.12:12; 15:2; Мрк.7 гл.,1Пет.2:22).

Как сегодня у сИ происходит подмена ценностей? (слово Иеговы заменяют на слово ОСБ) В проповеди мы приглашаем изучать Библию (это многих привлекает). Но метод обучения в ОСБ построен так, что изучение Библии постепенно переводят на изучение публикаций ОСБ (Библию открывают к абзацам пособий ОСБ), навязывая мысль, что без пособий ОСБ нельзя размышлять над Библией (см. видео 2.13).

Так материалы ОСБ начинают занимать главное место в жизни сИ, а Библия вытесняется на роль приложения к публикациям ОСБ. К чему это приводит? Узнаем из ответа на вопрос б):что ожидает сИ, если на «ходунки преданий ОСБ» — опираться пожизненно?
Если материал ОСБ сделать своей главной опорой на всю жизнь, то и через 25 лет стажа служения Иегове — есть риск остаться духовным младенцем:

заставляя всех сИ всю жизнь «ходить в ходунках», ОСБ не даёт им расти (младенцев проще контролировать, так удобней, см. видео 1.39). Поэтому даже старейшины со стажем не умеют находить правильные решения — на основании Библии: сначала их обучают принимать решения по инструкциям ОСБ. А, привыкнув к готовым решениям, они уже и сами не хотят напрягаться (а зачем, если жить по инструкции -проще?)

В итоге, отними у них инструкции ОСБ, — служение Иегове «забуксует» (старейшины не обучены служить Иегове по Библии). А если запретят ОСБ (как в РФ) — они будут цепляться за запретное слово ОСБ (что видим в РФ): никому из старейшин и в голову не приходит отстоять пред ОСБ право исключить всё запретное и перейти на Библию. Они так и не поняли, что  главное — это Библия, а не инструкции ОСБ; что слова Иеговы — достаточно для поклонения Ему.

«Младенчество» не даёт им возможности подумать и над тем, как поступил бы Христос? Стал бы он сидеть в тюрьме и толкать туда учеников, защищая «предания старцев»? Ответ очевиден – нет (Мрк.7гл). А старейшины РФ, держась за «ходунки» ОСБ (защищая запретный метод) —  и сами идут в тюрьму, и вверенных им сИ толкают под аресты, заставляя их пользоваться запретным материалом ОСБ — на встречах.

Итого: как полезные «ходунки» слов человеческих могут вредить? Если они
а) «ломаются» (искажают слово Иеговы, нагружают тем, чего Бог не требует) – сИ формируются неправильно, чем не прославляют Иегову (Иер.6:10; 8:9; Лк.18:11,12; Рим.2:24). А если
б) всегда зависеть от инструкций ОСБ (как младенец — от молока матери) — до зрелости Христа, которая обучается навыком самостоятельного хождения перед Богом, — дорасти невозможно (Евр.5:13,14).

Самый мощный минус младенчества сейчас особенно ярко виден в России: старейшины/младенцы совсем не думают о безопасности сИ. Бездумно действуя по инструкциям ОСБ, они толкают сИ на безрассудный героизм (для них соблюсти инструкции ОСБ – важнее сохранности здоровья и благополучия людей, ср. Мтф.12:12; Мар.2:27). В этом смысле братья из ОСБ – очень взрослые. Поясним:

Хотя братья из ОСБ знают, что в РФ очень нужна их поддержка — никто из них не спешит показать сИ РФ ободряющий пример личного героизма (как Павел, например, Флп.1:14). Все управленцы из бывшего УЦ – тоже не стали геройствовать (уехали из РФ). Почему? Потому, что безрассудный героизм – это удел «младенчества», взрослые его не поддерживают (взрослые живут не эмоциями, они – за разумные жертвы, Рим.12:1).

Своим примером члены РС ОСБ показывают сИ РФ, что безопасность — гораздо ценнее их инструкций: они отменили открытые конгрессы (хотя этот «пир» для многих сИ стал заповедью Иеговы); отменены многие финансовые бланки; метод посещения рай. надз-ля – изменён на безопасный и т.д. Поступая так, ОСБ признаёт, что их «предания» – это НЕ слово Бога. Значит, отменять опасные инструкции – НЕ ГРЕХ.

Но, заботясь о своей безопасности и не поощряя безрассудный  героизм своих ближайших помощников, – ОСБ не заботится о безопасности остальных сИ РФ, заставляя их делать то, что опасно и пользы давно уже не приносит. Например, сИ в РФ смотрят видео встреч по материалам ОСБ — 1,5 — 4 часа (конгресс). Какую пользу приносит эта человеческая инструкция ОСБ? Никакую. Почему?

Никто из сИ не может полноценно вникать в материал ролика из-за стресса и сильного напряжения (ожидание полиции рассеивает внимание, ведь если застанут за этим делом – арест обеспечен). И зачем эти муки, если ролики можно смотреть и дома? Тем более, что Иегова НЕ требует смотреть ролики ОСБ и читать только ПНМ: встречи по Его замыслу надо посвящать живому общению поддержке друг друга (Евр.10:24,24).).

Но ОСБ и об этом молчит, и о том, что нет смысла идти в тюрьму за то, что требует ОСБ, а не Иегова (см. видео 4.19). Если назвать вещи своими именами, то «помощь» ОСБ для сИ РФ звучит так:
«Сами мы хотим быть в безопасности. Беспокоясь же о вашей духовности, мы заставляем вас использовать запретное, создаем условия для вашего ареста и обеспечиваем доказательную базу – для полиции России».
(«взрослые» подставляют «младенцев» — в России это так называется).

И лично мы ничуть не удивлены: кто так слеп и глух, как раб Иеговы? (Еккл.1:9; Ис.42:19). Любовь пастырей к своим уставам и удобству в истории сИ — всегда брала верх над заботой о людях; пастыри начинали «пасти» самих себя, а народ страдал, что видим и сегодня: главные  пастыри народа Иеговы современности заботятся о себе гораздо больше, чем о народе Бога (Иез.34:2; Ин.7:49; Флп.2:21; 2Фес.2:2-4, видео 4.20).

Так что же делать сИ в России, если ни ОСБ, ни старейшин не заботит их безопасность? И что делать, если беспокоит совесть и страх не угодить Иегове, когда приходится отказывать в предоставлении квартиры, например, или — если кто-то из сИ РФ решил смотреть конгресс дома, а не вместе со всеми на встрече? Об этом поговорим в следующий раз.

С любовью ко всем, ищущим истину в Библии.
Свидетели Иеговы сайта «Ящик ответов»

 

Partaking of the Memorial emblems unworthily (1Co.11:27)

Video in Russian . Here is an adapted version of the video in English 8.10

The apostle Paul, speaking on holding the memorial service in remembrance of the sacrifice of Jesus Christ to the believers in Corinth, said:
Therefore, whoever eats the loaf or drinks the cup of the Lord unworthily will be guilty respecting the body and the blood of the Lord (1Co.11:27).

Many have misconstrued this statement in so many ways and, therefore, there exists today a great diversity on the matter regarding the partaking of the symbols of the blood and flesh of our Lord, Jesus Christ.

For instance, many out of the fear of sinning against God and Christ completely refuse to do the communion of the body and blood of Christ (1Co.10:16,17; Watch the video 8.9 about the meaning of partaking of the Memorial emblems.). In some other instances, some people give communion even to infants, some drink from a large bowl, etc.

It becomes very necessary to find out from the Bible what partaking of the symbols unworthily means at the Memorial in order to avoid being condemned by God. Such a person who has the true understanding will not fall into the error by either completely rejecting the communion or any other similar error (1Co.10:16,17).

There are five reasons that can make a Christian unworthy of partaking of the emblems of the body and blood of Christ at the Memorial of His sacrificial death (on the evening of Nisan 14). The apostle Paul mentioned two of them, which will serve as our takeoff point.

1.Indecent Behavior
The first and simplest reason for unworthily partaking of the symbols is indecent behavior at the Memorial. In the 1st century, the Memorial was held as a joint dinner for Christians gathered at someone’s home.
At this meeting, some Christians brought their food to the common table – regardless of the fact that they would also take the Lord’s meal as commanded by Jesus Christ, which is unleavened bread and red wine.

The Memorial was to serve as a reminder of the greatest example of self-sacrifice; the death of Christ for the sake of saving people from the slavery of sin.  The breaking of one bread for all was supposed to emphasize the unity of Christians in one spiritual body of Jesus Christ “covering” the shortcomings of all with His righteousness.

However, in Corinth, this event turned into obscenity. The rich Christians hastily leaned onto their meal brought from home even before everyone gathered. Some of them overate and got drunk whereas the poor Christian who could not bring anything to this dinner remained hungry.

As a result, instead of honoring the memory of Jesus’ sacrifice and spiritual unity, the Memorial turned into a practice of disunity, selfishness, disorder, and neglect of poor Christians. Therefore, Paul sternly spoke out to the Corinthians and advised them to dedicate the Lord’s Supper — only the Lord’s meal: the breaking of unleavened bread and use of a portion of red wine.

If someone loved to eat, they could have dinner at home before the Memorial, so that it could be held kindly to the glory of Jehovah and that everyone should wait for one another and not hurry to partake of the symbols until the others get here. He wrote in 1Co.11:20-22:
When you come together in one place, it is not really to eat the Lord’s Evening Meal. For when you eat it, each one takes his own evening meal beforehand, so that one is hungry but another is intoxicated.
Do you not have houses for eating and drinking? Or do you despise the congregation of God and make those who have nothing feel ashamed? What can I say to you? Should I commend you? In this I do not commend you.
Consequently, my brothers, when you come together to eat it, wait for one another. If anyone is hungry, let him eat at home, so that when you come together it is not for judgment (God’s condemnation because they turn God’s sacred things into blasphemy, for which they are later punished by diseases). (1Co.11:33,34,30).

Therefore, the Memorial is best done only with unleavened bread and a small portion of red wine.
2. A Frivolous or Inappropriate Attitude to the Meaning of the Body of Christ.
The way to unworthily partake of the Memorial emblems is having a frivolous attitude to the meaning of the body of Christ.
For the one who eats and drinks without discerning the body eats and drinks judgment against himself (1Co.11:29).
One must ponder over the significance of the Memorial and the body of Christ.

We must know that the body of Christ in a spiritual sense is a congregation consisting of individual believers who are “covered” with the righteousness of Christ (Ro.12:5; Eph.1:22,23). Since the bread broken at the Memorial symbolizes this body, sinning against a believer is sinning against Christ Himself (1Co.8:12; 12:12,27; 10:16-17).

The Christians in Corinth, after shamelessly neglecting the needs of their poor brothers, were guilty against the body and blood of the Lord which was shed for every member of the congregation.
Therefore, whoever eats the loaf or drinks the cup of the Lord unworthily will be guilty respecting the body and the blood of the Lord. (1Co.11:21-22,27).

Therefore, before commemorating the Memorial, Paul advised Christians to check their attitudes to the holding of the Memorial and to the congregation of Christ — taking into account the understanding of the meaning of the symbols of the body and blood of Christ:
First let a man approve himself after scrutiny and only then let him eat of the loaf and drink of the cup. (1.Cor:11:28).

What does it mean to not ponder over the significance of the body of Christ? A person who approaches the Memorial frivolously and unprepared, being guilty of sins against God and fellow believers, without first confessing and asking for forgiveness from Jehovah, not correcting everything that could be corrected, and making no effort to settle differences. This is a person who does not ponder over the significance of the body of Christ.

Similarly, whoever refuses to partake of the emblems because of the fear of being unworthy (just in case, as not to do something wrong) — instead of making an effort to partake worthily, this one does not ponder over the significance of the body of Christ either.

After all, God expects us to try to live righteously and make every effort for this. As we can remember from the video 8.9 , Jesus Christ “covers” with His righteous body everything that we are unable to correct or change, but only if we truly repent and regret our sins. This is what we all should believe in and this is the very reason to partake of the emblems.

3. Doubt
The third way of unworthily partaking of the symbols is doubt.  If a Christian is not sure whether it is necessary to partake of the symbols and makes no effort to learn it from the Bible but remains in doubts and partakes just because others do (following the crowd without proper understanding) – such a Christian does wrong and sins before Jehovah (Ro.14:22,23).

4. Not Worshiping Jehovah through Jesus Christ

The fourth way of unworthily partaking of the symbols is if we don’t worship Jehovah the father of Jesus Christ and we do not do His will. In this case partaking of the symbols will not bring us any spiritual benefit and we will be approved by neither Jehovah nor His Christ. Just to do the communion alone is not enough to please God. (Mt.7:21-23).

5. The Wrong Motivation

The fifth way of unworthily partaking of the symbols is the wrong motivation. For example, if our goal is to publicly challenge our congregation by demonstratively partaking of the Memorial emblems — (knowing that the Jehovah’s Witnesses are taught differently); if our desire is to attract more attention, then such a communion will be a sin, as it does not correspond to the meaning and purpose of the communion.

The Summary : There are five reasons we have pointed out that can make Christians unworthy of partaking of the symbols of the body and blood of Christ:

1) Indecent behavior at the Memorial (1Co.11:20).

2) A frivolous or inappropriate attitude to the meaning of the body of Christ (i.e. eating and drinking without discerning the Lord’s body): If we frivolously allow ourselves to sin against our fellow believers; we make no effort to reconcile and settle differences (1Co.11:29).

3) Doubts: a) This is when we do not have a deep conviction stating that it is necessary to partake of the emblems of Christ’s flesh and blood at the Memorial (Ro.14:22,23).
b) We also partake of the emblems unworthily if we don’t do anything in order to have such a conviction. We also do not consider it necessary to make an effort and learn it from the Bible, Heb. 5: 12 (if we believe that our teachers will render an account for us before God).

4) We do not worship Jehovah and do not carry out His will. In this case, partaking of the Memorial emblems of the flesh and blood of Jesus Christ is a useless ritual, it will not bring forth any spiritual benefits (Mt.7:21-23).

5) The wrong motivation.

If these five reasons do not apply to us, then we do not have a good reason to refuse to be attached to the body of Christ by partaking of the symbols of his body and blood. If, due to some problem, we were unable to prepare for the Memorial in order to approach this event with a clear conscience, then it is possible, as it was in ancient times, to postpone the Passover for a  month (Nu.9:10,11; 1Co.11:23-26).

It is wrong, however, to give it up. The need to participate in the meal of Christ motivates Christians to make every effort during the year to carry out the will of God, His principles, and settle all differences among themselves (Nu.9:10,11; 1Co.11:23-26). These constant efforts make us worthy of the communion of the body and blood of Christ.

Box of answers. Bible study by video.

 

 

Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելը (1Կոր.11:27)

Текст на армянском языке к   видео 1.17 на русском яз.
Это видео на армянском — см.  видео 7.16

Պողոս առաքյալը Կորնթոսի ժողովի հետ տրամաբանելով Հիսուս Քրիստոսի զոհի հիշատակի Երեկոյի անցկացման մասին՝ ասաց.
ով որ անարժան կերպով ուտի այս հացը և խմի Տիրոջ բաժակից, հանցավոր կլինի Տիրոջ մարմնի և արյան նկատմամբ (1Կոր.11:27)։
Այսինքն՝ Աստծու և Նրա Քրիստոսի դեմ մեղք կգործի:

Այս պատճառով ինչ-որ մեկը, երկյուղ կրելով անարժան օգտվելով մեղք գործել Աստծու և Նրա Քրիստոսի դեմ՝ ընկնում է ծայրահեղության մեջ և ընդհանրապես հրաժարվում մաս կազմել (հաղորդվել) Քրիստոսի մարմնին և արյանը (1Կոր.10:16,17; տես նախորդ 7.15 վիդեոն՝ խորհրդանիշներից օգտվելու նշանակության մասին):

Ինչ-որ մեկն էլ մանուկներին է հաղորդություն անում կամ ինքն է սրտանց հաղորդվում մեծ գավաթներով՝ առանց դույզն իսկ քաշվելու: Ինչպես տեսնում ենք՝ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի Մարմնի և Արյան խորհրդանիշներից օգտվելու հարցում մեծ զանազանություն է նկատվում:

Եթե պարզենք ինչ է նշանակում Երեկոյին խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելը՝ կարելի կլինի Աստծու դատապարտության տակ չընկնել՝ անարժանորեն օգտվելով: Նաև կխուսափենք մյուս ծայրահեղությունից՝ ընդհանրապես մերժելով հաղորդվել, ինչը Ս.Գրքի տեսակետից՝ ևս սխալ է (1Կոր.10:16,17):

Կա հինգ պատճառ, որոնք կարող են քրիստոնյային դարձնել Քրիստոսի մարմնի և արյան սիմվոլներից անարժանորեն օգտվող՝ նրա զոհաբերական մահվան հիշատակի Երեկոյին (նիսանի 14-ի երեկոյան): Երկուսի մասին հիշատակեց Պողոս Առաքյալը, նրանցից էլ սկսենք:

Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու 1)պատճառը
Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու առաջին և ամենապարզ պատճառը՝ դա անպարկեշտ վարքն է Երեկույթի ընթացքում: 1-ին դարում Երեկույթներն անց էին կացվում որպես քրիստոնյաների համատեղ ընթրիք՝ ինչ որ մեկի տանը:

Այս հանդիպմանը քրիստոնյաները ընդհանուր սեղանին ուտելիք էին բերում իրենց պահուստներից՝ այն հաշվարկով, որ դեռ պիտի օգտվեին Տիրոջ ընթրիքից՝ Քրիստոսի կողմից պատվիրված. անթթխմոր հացից՝ բաժանելով այն հավաքվածների միջև, և խաղողի կարմիր գինուց:

Երեկոն պետք է ծառայեր՝ հիշեցնելու ինքնազոհության մեծագույն օրինակը — Քրիստոսի մահը՝ հանուն մարդկանց մեղքի գերությունից ազատագրման: Իսկ բոլորի համար մեկ հացի մասնատումը՝ պետք է ընդգծեր քրիստոնյաների միավորումը Հիսուս Քրիստոսի մեկ հոգևոր մարմնում, որը իր արդարությամբ «ծածկում» է բոլորի թերությունները:

Բայց Կորնթոսում այս իրադարձությունը անպատշաճ էր կատարվում. մինչ բոլորի հավաքվելը՝ ամեն մեկը շտապով տանից բերած իր ընթրիքին էր տիրանում: Այդ պատճառով ինչ-որ մեկը ուժեղ հագենում էր և հարբելու աստիճան խմում, իսկ չքավոր քրիստոնյաները, ովքեր անկարող էին եղել այդ ընթրիքին մի բան բերելու՝ մնում էին քաղցած:

Արդյունքում, հոգևոր միաբանության և Քրիստոսի ինքնաուրացման հիշատակի փոխարեն՝ Երեկույթը դառնում էր անջատման, էգոիզմի, անկարգության և չքավոր քրիստոնյաների արհամարհանքի մի միջոցառման: Ուստի Պողոսը խստորեն հանդիմանեց կորնթացիներին և խորհուրդ տվեց Տիրոջ Երեկոն նվիրել միայն Տիրոջ ընթրիքին. կոտրված նկանակի և մեկ փոքրիկ չափաբաժին կարմիր գինուց օգտվելուն:

Իսկ եթե որևէ մեկը սիրում էր ուտել՝ կարող էր տանը ընթրել մինչ Երեկույթը, որպեսզի Երեկույթն անցներ պատվական կերպով, Եհովայի փառքի համար, որպեսզի բոլորը սպասեին մեկը մյուսին և չշտապեին խորհրդանիշներից օգտվել մինչ մնացածների գալը: Ահա թե ինչպես է նա դա գրել.

20 երբ մեկտեղ եք հավաքվում, հնարավոր չի լինում պատշաճ ձևով ուտել Տիրոջ ընթրիքը, 21 որովհետև մինչև այն ուտելը դուք ձեր ընթրիքն եք ուտում, այնպես որ մեկը քաղցած է լինում, իսկ մյուսը՝ հարբած։ 22 Մի՞թե տուն չունեք, որ այնտեղ ուտեք ու խմեք։ Թե՞ արհամարհում եք Աստծու ժողովը և ամաչեցնում նրանց, ովքեր ոչինչ չունեն։ Ի՞նչ ասեմ ձեզ։ Գովե՞մ։ Սրա համար ձեզ չեմ գովում (1Կոր.11:20-22):

33 Հետևաբար, եղբայրնե՛րս, երբ հավաքվում եք այս ընթրիքն ուտելու, սպասեք իրար։ 34 Եթե որևէ մեկը քաղցած է, թող տանը ուտի, որպեսզի երբ հավաքվեք, դատաստան չբերեք ձեզ վրա (Աստծու դատաստանը այն էր, որ Եհովայի սրբությունը վեր էին ածում սրբապղծության, որի համար էլ պատժվում էին հիվանդություններով, 1Կոր.33,34,30):

Ուստի, ամենալավը Երեկոն միայն անթթխմոր հացով և գինու փոքրիկ չափաբաժնով անցկացնելն է:

Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու 2)պատճառը
Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու երկրորդ պատճառը՝ թեթևամիտ վերաբերմունքն է Քրիստոսի մարմնի նշանակությանը.
29 Եթե որևէ մեկը ուտում և խմում է՝ առանց գիտակցելու, թե ինչ է այդ մարմինը ներկայացնում, իր վրա դատապարտություն է բերում (1Կոր.11:29)։
Ուստի հարկ է խորհրդածել Երեկոյի և Քրիստոսի մարմնի կարևորության մասին:

Հոգևոր առումով Քրիստոսի մարմինը՝ դա առանձին հավատացյալներից կազմված ժողովն է՝ Քրիստոսի արդարությամբ «ծածկված» (Հռ.12:5; Եփ.1:22,23): Եվ քանի որ, Երեկոյին մասնատվող հացը խորհրդանշում է այդ մարմինը, ապա մեղք գործելով որևէ հավատակցի դեմ՝ քրիստոնյան մեղք է գործում անձամբ Քրիստոսի դեմ (1Կոր.8:12; 12:12,27; 10:16,17,):

Անգթորեն քամահրելով իրենց աղքատ եղբայրների կարիքները՝ կորնթացիները մեղավոր էին Տիրոջ մարմնի և ժողովի ամեն մի անդամի համար թափված արյան դեմ.
ով որ անարժան կերպով ուտի այս հացը և խմի Տիրոջ բաժակից, հանցավոր կլինի Տիրոջ մարմնի և արյան նկատմամբ (1Կոր.11:21-22,27):

Ուստի, մինչ Տիրոջ Երեկոն նշելը, Պողոսը հորդորում էր, որ մարդը ստուգի իր վերաբերմունքը Երեկոյի և Քրիստոսի ժողովի հանդեպ՝ ի մտոք գիտակցելով Քրիստոսի Մարմնի և Արյան խորհրդանիշների նշանակությունը.
Թող մարդ, իրեն քննելով, նախ հավաստիանա, որ արժանի է, և ապա ուտի հացը ու խմի բաժակից (1Կոր.11:28)։

Անպատրաստ և թեթևամտորեն վերաբերվել Երեկոյին՝ լինելով մեղքերով հանցավոր Աստծու և հավատակիցների դեմ, նախապես ինքնախոստովանությամբ ներում չհայցել Եհովայից, այդ օրվան ընդառաջ՝ չուղղել այն ամենը, ինչ կարելի է ուղղել և ջանք չներդնել տարաձայնությունների հարթեցման համար — ահա հենց սա էլ կոչվում է չխորհրդածել Տիրոջ մարմնի մասին:

Քրիստոսի մարմնի արժեքի մասին չի խորհրդածում նաև նա, ով երկյուղ կրելով անարժանորեն օգտվել՝ փոխանակ ջանք ներդնելու արժանիորեն օգտվելու — հրաժարվում է հաղորդությունից (իբր հանկարծ մի բան չպատահի):

Քանզի Աստված սպասում է, որ մենք ջանանք արդար ապրել և դրա համար մեր ամբողջ եռանդը ներդնենք: Իսկ այն, ինչ չենք կարող ուղղել կամ փոխել և որի համար զղջում և ափսոսում ենք՝ բոլոր այդ թերությունները Քրիստոսը «կծածկի» իր արդար մարմնով, ինչին անհրաժեշտ է հավատալ և ինչի համար էլ անհրաժեշտ է օգտվել խորհրդանիշներից (տես 7.15 հոլովակը):

Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու 3)պատճառը
Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու երրորդ պատճառը՝ ընդհանրապես բոլոր պարագաներից բխող կասկածն է. եթե քրիստոնյան վստահ չէ, որ խորհրդանիշներից օգտվելը՝ պարտադիր է, եթե նա չի ջանացել պարզելու այդ հարցը և կասկած ունի, բայց օգտվում է (հանուն ընկերակցության), որովհետև դա անում են մնացածները — նա սխալ է վարվում, մեղք է գործում Եհովայի առաջ (Հռ.14:22,23):

Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու 4)պատճառը
Չորրորդ պատճառը. եթե մենք չենք երկրպագում Եհովային, Հիսուս Քրիստոսի Հորը՝ Հիսուս Քրիստոսի միջոցով, և չենք կատարում Նրա կամքը, բայց օգտվում ենք խորհրդանիշներից — դա մեզ հոգևոր որևէ օգուտ չի բերի և չի ստանա Եհովայի և Նրա Քրիստոսի հավանությունը. Աստծուն հաճեցնելու համար՝ սոսկ հաղորդությունը բավարար չէ (Մտ.7:21-23):

Խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու 5)պատճառը
Հինգերորդ պատճառը. սխալ մղումներ: Օրինակ, ժողովին հրապարակավ ձեռնոց նետելու նպատակով՝ գիտենալով, որ Եհովայի վկաները այլ կերպ են ուսված: Կամ՝ իր վրա մեծ ուշադրություն հրավիրելու ակնկալիքով: Այդպիսի հաղորդությունը մեղքի դրսևորում է, քանզի չի համապատասխանում հաղորդության նշանակությանն ու նրա նպատակին:


Այսպիսով, առկա է Քրիստոսի մարմնի և արյան խորհրդանիշներից անարժանորեն օգտվելու 5 լրջագույն պատճառ.

1) Անպարկեշտ վարք Երեկոյի ընթացքում (1Կոր.11:20);

2) Չենք խորհրդածում Քրիստոսի մարմնի միաբանող դերի մասին, ինչի համար նրա արյունն է հեղվել. թեթևամտորեն մեղք ենք գործում մերձավորի հանդեպ, ջանք չենք թափում հաշտության և տարաձայնության հարթեցման համար (1Կոր.11:29);

3) ա) խորապես համոզված չենք, որ Երեկոյին Քրիստոսի մարմնի և արյան խորհրդանիշներից օգտվելը անհրաժեշտ է (Հռ.14:22,23);
բ) ոչինչ չենք անում, որ ձեռք բերենք այդ համոզումը, կարևոր չենք համարում Աստվածաշնչով պարզել այդ հարցը, Եբր.5:12 (իբրև թե, ուսուցիչներն իրենք մեր փոխարեն պատասխան կտան Աստծուն);

4) չենք երկրպագում Եհովային և կատարում Նրա կամքը: Այս դեպքում՝ Քրիստոսի մարմնի և արյան խորհրդանիշներից օգտվելը անօգուտ ծիսակարգ է, այն մեզ որևէ հոգևոր օգուտ չի բերի (Մտ.7:21-23);

5) սխալ մղումներ:

Եթե այս 5 կետերը մեզ չեն վերաբերում, ապա մենք չունենք հաղորդությունից հրաժարվելու հարգելի պատճառ՝ Քրիստոսի մարմնի և արյան խորհրդանիշներից օգտվելու միջոցով: Եթե ինչ-ինչ պատճառով չենք հասցրել պատրաստվել Երեկոյի օրվան, որպեսզի մաքուր խղճով այն դիմավորենք՝ կարելի է, ինչպես և հնում, հաղորդությունը հետաձգել մեկ ամսով (Թվ.9:10,11; 1Կոր.11:23-26):

Բայց հրաժարվել նրանից՝ ճիշտ չէ. Քրիստոսի ընթրիքին մասնակցելու անհրաժեշտությունը մղում է քրիստոնյաներին, որ նրանք տարվա ընթացքում իրենց ողջ եռանդը ներդնեն Աստծու կամքը կատարելու, Նրա սկզբունքներով ապրելու և բոլոր տարաձայնությունների հարթեցման համար (Թվ.9:10,11; 1Կոր.11:23-26): Մշտական այս ջանքերն էլ արժանի են դարձնում մեզ Քրիստոսի մարմնի և արյան հաղորդությանը:

«Պատասխանների արկղ» Եհովայի Վկաների կայք Ուկրաինայից:
Մեր հասցեն՝ givianswers@gmail.com